सृष्टिकर्त्याचें स्तवन

गीत रचयित : रेव्ह. ना.वा. टिळक
Lyricist: Rev. N.V. Tilak
Book: Upasana Sangeet
Song No.: 11

The spacious firmament on high

विशाल, सुंदर नीलप्रभ हें अंतराळ ताऱ्यांहीं ।
मंडित अपुल्या जनकाचीं हो स्तोत्रें संतत गाई.              ॥ १ ॥
कधीं श्रमेना ! सदा भ्रमे हा सूर्य पहा आकाशीं; ।
सदा वर्णितो निजजनकाचीं सामर्थ्ये तीं कैशीं.               ॥ २ ॥
ह्या लोका मग त्या लोकाला जाउन दिनकर सांगे, ।
‘पहा, पहा रे! समर्थ कर तो पूर्ण किती अनुरागें !’          ॥ ३ ॥
दिनकर गेला, संध्याच्छाया आटोपी जगताला, ।
तोंच चंद्रमा स्तोत्र तेंच हो लागे मधु गायाला.                 ॥ ४ ॥
रात्रीं जेव्हां स्वस्थपणें ही पृथ्वी ऐकुन घेई, ।
जन्मकथा हा तेव्हां तीची अत्यानंदें गाई.                      ॥ ५ ॥
इकडे तिकडे, मागें पुढतीं शशिच्या तळपति तारे, ।
निजकक्षेतून लोटांगण जे घेती ग्रह हें सारे.                  ॥ ६ ॥
तेहि गर्जती, ‘खरें खरें हो खरेंच चंद्र वदे तें!’ ।
ध्रुवापासुनी ध्रुवास पुनरपि कथिती त्या सत्यातें.            ॥ ७ ॥
तमोमया ह्या मर्त्य भूमिच्याभोंतीं अवघे फिरती, ।
गभीरसूकव्रता धरोनी शब्द न एकहि वदती.                ॥ ८ ॥
यांच्या ह्या संदीप्तीं देशीं ध्वनी न ये ऐकाया, ।
तरी सदा हे हर्षभरानें स्तविताती प्रभुराया !                 ॥ ९ ॥
विचारणेच्या कर्णी गर्जे ह्यांचा हा जयघोष, ।
‘कर्ता अमुचा कर देवाचा,’ ऐकुन तीहि सहर्ष !              ॥ १० ॥

Download Lyrics👇